Według wspomnianej informacji w grudniu 2006 roku (a więc przed protestami i wszczęciem sporu zbiorowego przez IP) średnie wynagrodzenie (bez nadgodzin i innych dodatków) wynosiło 2602 zł. Średnie wynagrodzenie w grudniu 2008 wynosiło natomiast 3446 zł, było zatem o 32,4% wyższe. Gdyby liczyć wynagrodzenia z nadgodzinami i innymi dodatkami (premie, nagrody jubileuszowe, odprawy emerytalne), to pomiędzy 2006 r. a 2008 r. płace wzrosły z 2766 zł. do 3763 zł. czyli o 36,1%. Najwięcej zyskali pracownicy produkcyjni fabryki W-2, gdzie koncentrował się protest - ich płace wzrosły o 46%.

W tym samym mniej więcej okresie tj. od grudnia 2006 roku do września 2008 (za ostatni kwartał 2008 roku GUS nie opublikował jeszcze danych), płace w gospodarce narodowej wzrosły o 11,5% (z 2663 zł. do 2969 zł.).

Komentując te wyniki Marcel Szary z IP w Cegielskim stwierdził, iż jest to jawny dowód na to, że jedynie poprzez radykalne działania i naciski, a nie gabinetowe negocjacje, można wywalczyć konkretny wzrost płac i poprawę warunków pracy.